خواهر عزیزم، قربونت برم من، اون موبایل لعنتیت رو قفل کن، هی فرت فرت دستت می خوره و زنگ می زنی به من، بعد قطعش می کنی یا من برش می دارم و هی آمبیانس محیط رو می شنوم. نمی گی یکی این سر دنیا هی از دیدن شماره ات ذوق می کنه بعد می خوره تو حالش؟!

حالا از جریان اون شبی که نصفه شبی آقای خونه رو زهره ترک کردی نمی گم، یه امروز رو به قفل کردن موبایلت ایمان بیار تا این خواهری ما سر جاش بمونه!

* در طول زمان نوشته شدن این پست، سه بار دیگه دستش خورد و تلفن مون زنگ خورد!