بعد از شب هزار و یکم

بالاخره لپ تاپ رو خاموش کردم و کارها رو سرو سامان دادم، ظرف ها و لباس ها شستم و غذا پختم، به گلدان ها رسیدم و یکم هم زبان خواندم که آقای خونه رسید و گفت: از انفجار چه خبر؟

گفتم: ها؟

و آقای خونه از انفجار گفت و همه حواشی که شنیده بود بعد رفت سراغ تلویزیون که ببیند آیا بازی پخش می شود و من لپ تاپ رو روشن کردم. چرایش را نمی دانم. لابد تا خبر رو خودم نخوانم باورم نمی شود اما فرقی نمی کند چه من خبر را بخوانم چه نه، خیلی از مردم کشته شدند و خیلی بیشتر صدمه دیدند.

فرقی هم نمی کند که چقدر من و شما و خیلی های دیگر غصه بخوریم، بازی فوتبال در حال انجام ئه و مذاکرات هم فردا برگزار می شه و من نمی دانم واقعن دلم می خواهد بدانم پشت این خشونت های احمقانه چه جور تفکری وجود دارد یا نه؟

تیتر نوشت: خشونت